Hrant hala yüzükoyun/ Ümit Altun

19 Ocak 2018, 11:07

HRANT HALA YÜZÜKOYUN

Hrant katledileli iki yıl olmuştu… Ne cenazesindeki mahşeri kalabalıktan, ne de ilk yıl anmasındaki kitlesellikten eser vardı.

Buna rağmen Agos’un önünü doldurmuş, hepimizin Ermeni, hepimizin aynı zamanda Hrant olduğunu haykırarak deklare etmiştik.

Kafamda hem Hrant’ın katline dair tepkinin zamanın acımasızlığına uğraması, hem de bu katletmenin ilk olmadığı gibi son da olmayacağının kesinliğinin yakıcılığı ile kendimi Taksim Tünel’in önünde buldum. Yaklaşık bir saat yürümüştüm.

Karaköy’den Kadıköy vapuruna bindiğimde daha birkaç saat önce içerisinde olduğum o yoğun atmosferden eser yoktu. Eminim vapurdaki yüzlerce kişinin büyük bir kısmının iki yıl önce bugün katledilen Hrant’tan haberleri bile yoktu…

Hava buz gibi soğuktu…

Normalde vapurun açık kısmında yolculuğu seven ben, girişteki ilk koltuğa çökmüştüm.

Hemen yanıma yaşlı, sevimli bir Hacı amca oturdu. (Sakalı ve başındaki takkesi amcaya “Hacı” demeyi gerektiriyordu sanırım)

Amca daha oturduktan bir dakika kadar sonra konuşkan ve dost canlısı biri olduğunu belli etmişti. Gülümseyerek “Mübarek bir yağsa hava da yumuşayacak Allahın izni ile ama” diye girdi sohbete.  Böyle girilen bir sohbetin olmazsa olmaz cevabını verdim amcaya. “Öyle amca… Ama sanki yağacak gibi… Hava Durumunda Kar var diyordu haberlerde”dedim.

Hacı Amca kafa dengi bir yol arkadaşı bulmanın rahatlığı ile o diğer olmazsa olmaz soryu yapıştırdı. ”Memleket neresi delikanlı?” Bu sorunun geleceğini daha sohbetin ilk anlarından tahmin ettiğim için cevabım hazırdı. “Büyük dedem Yozgat’tan yüzyıl kadar önce gelmişler. Ben doğma büyüme İstanbulluyum. Aslımız Ermeni bizim” dedim. Dudaklarımdan dökülen “Ermeni” kelimesinin ardından Hacı amcanın gayr-ı ihtiyari benden beş on santim kadar yana kayması beni her ne kadar güldürse de tuttum kendimi. Hacı Amcanın kendini toparlaması epey sürdü ve kendini toparlar toparlamaz da yine olmazsa olmaz cümleyi saldı üstüme. ”Olsun delikanlı… Sonuçta hepimiz aynı bayrağın altında yaşıyoruz” dedi. Buna da hazırlıklı idim. ”Değil mi ama Hacı amca, önemli olan insan olmak”

Lakin, Hacı amcanın sonraki sorusuna hiç te hazırlıklı değildim. Hazırlıklı olmadığım gibi verecek cevabım da yoktu… En azından sorunun hemen ardında yoktu… Bir anlamda Hacı beni hazırlıksız yakalamıştı.

Hacı amca biraz da tedirgin bir eda ile “Eee dedelerin yüzyıl önce buraya geldi ise sen hala Ermeni misin?”

Kısa bir duraklamanın ardından Hacı’nın ta gözlerinin içine diktim gözlerimi. Ne kadar gözgöze bakıştık bilmiyorum ama ağzımdan dökülen kelimelerin Hacı’da yarattığı etkiyi bu gün bile merak ediyorum. ”Valla Hacı amca, hele bu gün var ya… Bu gün her günkinden daha Ermeni’yim…Hatta senin Türk ve Müslümanlığından daha fazla Ermeniyim”demiştim.

O yirmi dakika önce huzurlu bir sohbet yapıp, belki de kendinden genç ve tecrübesiz bir delikanlıya bildiği ve yaşadığı dini hayatta edindiği tecrübeleri aktarmayı planlayan nur yüzlü Hacı Amca gitmiş, ilk fırsatta gırtlağıma sarılacak bir ‘cihad savaşçısı’ gelmişti.

Vapurun iskeleye çarpması ile ikimiz de bulunduğumuz ruh halinden sıyrılıp gözümüzü çıkışa çevirdik…

Hacı amca vedaya dair tek kelime etmeden döndü arkasını ve çıkışa yöneldi… Benim arkasından “Selametle Hacı” dediğimi duydu mu bilmem… Ancak bir beş dakikamız daha olsa idi ona aslında Ermeni olmadığımı, Kürt bir Alevi olduğumu, esas önemli olanın başta da söylediği gibi insan olmak olduğunu; ama, özgür, düşüncelerinden yada dininden, inancında dolayı hor görülmediği, hatta öldürülmediği bir dünyada insan olmak olduğunu söyleyecektim…Sizce Hacı Amca ne derdi…?

                                                                           Ümit Altun

 

BENZER KÖŞE YAZILARI

YORUMLAR

Henüz hiç yorum yapılmamış.

Sorry, comments for this entry are closed at this time.

DİĞER YAZILARI

Mezarım / Ümit Altun

18 Eylül 2017

Gağanê perinê şên bo! / Bahar Nare Kızıl

Gağanê perinê şên bo! Ma roc be roc kulturê xo ra, jüanê (zonê) xo ra...

1 Ocak 2018

Mutlaka okuyun… Ya da okumayın.. / Ali Haydar Çavuş

Mutlaka okuyun… Yada okumayın.. VİCDANIN SESSİZ ÇIĞLIĞI !!! Bugün kahvaltı yaparken bir dostum aradı. Ailesini...

1 Ocak 2018

Umut / Büşra Eker

Umut;Gece gözlerinizi kapattığınız da karanlığın birden güneş ile aydınlatacağını düşünerek uykuya dalmaktır. Hayatın bir çok...

20 Aralık 2017

Kadınlığımızı bize siz erkekler bahşedemezsiniz! / Asiye Sezgin

Kadınlığımızı bize siz erkekler bahşedemezsiniz!   Kadınlığımızı bize siz erkekler bahşedemezsiniz! Uzun yollar katetik dünden...

13 Aralık 2017

Metrobüs ve kader anı! / Bahar Nare Kızıl

Metrobüs ve kader anı!     Modernizmin yarattığı modern toplumların modern toplu taşıma araçları metrobüslerle...

13 Aralık 2017

Copyright © 2018. Yeni Gündem